وَ قَالَ عليه السّلام :

 لَوْ ضَرَبْتُ خَيْشُومَ اَلْمُؤْمِنِ بِسَيْفِي هَذَا عَلَى أَنْ يُبْغِضَنِي مَا أَبْغَضَنِي وَ لَوْ صَبَبْتُ اَلدُّنْيَا

بِجَمَّاتِهَا عَلَى اَلْمُنَافِقِ عَلَى أَنْ يُحِبَّنِي مَا أَحَبَّنِي وَ ذَلِكَ أَنَّهُ قُضِيَ فَانْقَضَى عَلَى لِسَانِ اَلنَّبِيِّ

 اَلْأُمِّيِّ صلّى اللَّه عليه و آله أَنَّهُ قَالَ يَا عَلِيُّ لاَ يُبْغِضُكَ مُؤْمِنٌ وَ لاَ يُحِبُّكَ مُنَافِقٌ

لغت

( الخيشوم )آخر بيني كه ميان دو ابروست .

 ( الجمّات ) جمع جمّة ، چاه پر آب و نيز محلي كه آبهاي ترشح شده در آن جمع مي شود ، از باب تشبيه معقول به محسوس ، براى محل اجتماع اموال دنيا ، استعاره آورده است گويي تمام اموال دنيا در ظرفي قرار گرفته و امير المومنين آن را پيش منافق وا‍‍ژگون ميكند.

ترجمه

فرمود : اگر با همين شمشيرم بيخ بيني مؤمن را از ببرم تا بلكه مرا دشمن دارد ، دشمنم نميدارد ، و اگر دنيا را با هر چه اندوخته دارد بكام منافق بريزم كه دوستم دارد ، دوستم نميدارد ، و اين بخاطر اينست كه أمرى مقرّر شده و گذشته بر زبان پيغمبر امّي صلّى اللَّه عليه و آله كه فرموده : اى علي مؤمنت دشمن ندارد ، و منافقت دوست نگردد .

توضيح

عليّ عليه السّلام راه حق است و محور حقيقت و اصل ايمان و آينه اي صاف براي آشكار شدن آنچه در قلبهاي مردم است زماني كه با او روبرو مي شوند، مسلمانان دو دسته اند مومن و منافق از مهمترين چيزها  اين است كه بتواني مومن را از منافق تشخيص بدهي . پيامبر (صلّى اللَّه عليه و آله)  بواسطه نور نبوت و وحي قدرت تشخيص منافقان را دارا بود و ملاكي كه به اصحاب مخصوص خود از جمله عمار ياسر داده بود ، حب و بغض در مورد علي است كه منافق حبي نسبت به علي ندارد و مومن بغضي نسبت به او ندارد .

هشدار

مواظب باش براي دنيا (پول، شهوت، و....) هيچ گاه علي را فراموش نكني

گفت على گر كه بشمشير من

بينى مؤمن ببرم تا به بن

بلكه شود دشمن و بد داردم

مى‏نشود دشمن و ميخواهدم

وركه جهان را بهمه گنج و سور

باز دهم من بمنافق بزور

تا كه شود دوست من كي شود ؟

حكم قضا هست و چنين طى شود

گفته پيغمبر امّي است كو

بغض مرا هيچ ز مؤمن مجو

دوستى من ز منافق بدور

تا كه بپوشد تن او خاك گور