![]() |
![]() |
|
| شرح مختصر بر کلمات امیرالمومنین علی علیه السلام |
|
وَ قَالَ علیه السلام وَ قَدْ لَقِيَهُ عِنْدَ مَسِيرِهِ إِلَى الشَّامِ دَهَاقِينُ الْأَنْبَارِ فَتَرَجَّلُوا لَهُ وَ اشْتَدُّوا بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ مَا هَذَا الَّذِي صَنَعْتُمُوهُ فَقَالُوا خُلُقٌ مِنَّا نُعَظِّمُ بِهِ أُمَرَاءَنَا فَقَالَ وَ اللَّهِ مَا يَنْتَفِعُ بِهَذَا أُمَرَاؤُكُمْ وَ إِنَّكُمْ لَتَشُقُّونَ عَلَى أَنْفُسِكُمْ فِي دُنْيَاكُمْ وَ تَشْقَوْنَ بِهِ فِي آخِرَتِكُمْ وَ مَا أَخْسَرَ الْمَشَقَّةَ وَرَاءَهَا الْعِقَابُ وَ أَرْبَحَ الدَّعَةَ مَعَهَا الْأَمَانُ مِنَ النَّارِ ترجمه هنگامى كه به شام مى رفت ، دهقانان شهر انبار به ديدارش آمدند از اسبها پياده شدند وپيشاپيش او دويدند. پرسيد:اين چه كار است كه مى كنيد؟ گفتند:كه اين عادت ماست در بزرگداشت فرمانروايانمان. (علیه السلام ) امام فرمود: اين كارى است كه اميرانتان از آن سود نبردند و شما خود را در زندگى خود به مشقت مى افكنيد و در آخرت به بدبختى گرفتار مى آييدچه زيانبار است مشقتى كه در پى آن عذاب باشد و چه سودمند است آسودگى همراه با ايمنى از عذاب خدا. سئوال با توجه به اين كه على(علیه السلام) از استقبالى كه موجب تحقير مردم مىشد، منعمىفرمودند، چرا مسئولان اجازه مىدهند مورد استقبال اين چنينى قرار بگيرند؟ جواب درباره مسافرت مقامهاى كشورى به نقاط مختلف و استقبالهايى كه از آنان صورت مىگيرد، ديدگاههاى مختلفى وجود دارد. از يك نظر اين مراسم خود نوعى تبليغات و موجب استحكام مسائل سياسى كشور و پيوندهاى اجتماعى است و حتى در برخى موارد تعظيم شعائر محسوب مىگردد. البته اگر اين گونه مراسم به بهرهبردارىهاى فردى و يا جناحى منجر گردد يا حيف و ميل اموال دولتى را در پى داشته باشد، مسلماً به ضرر كشور خواهد بود. همچنين اگر به تحقير مردم و با برداشتهاى سوء ديگر منجر گردد، كار خدا پسندانهاى نيست. لازم به ذكر است كه هرگونه استقبالى از نظر اسلام و سيره پيشوايان دين مذموم نيست. آنچه كه در مورد دهقانان شهر انبار و دويدن آنها مقابل حضرت على (علیه السلام) صورت گرفت، نيازمند قدرى تأمل است چرا كه آنان با پاى برهنه و به شكلى ذليلانه در مقابل حضرت مىدويدند و كارهايى را كه در برابر حكمرانان قبلى انجام مىدادند، در برابر حضرت على (علیه السلام) تكرار مىكردند ولى پيامبر اكرم (صل الله علیه وآله وسلم) به هنگام ورود به مدينه و استقبال مردم مدينه از آن حضرت، اين كار را مذمت نكردند چرا كه استقبال مردم از آن حضرت از سر عادت آنان در برابر شاهان و حكمرانان سرچشمه نگرفته بود بلكه از محبت و شوق آنان از ورود رسول خدا (صل اللهعلیه وآله وسلم) و زيارت آن حضرت خبر مىدهد بنابر اين بايد ماهيت هر واقعه و حادثه را بررسى نمود و سپس درباره آن اظهار نظر كرد. و به صرف تشابه دو واقعه و حادثه حكم يكى را بر ديگرى نبايد قياس نمود. البته اگر روزى استقبالى، از جنبههاى ارزشى خالى باشد و صرفاً به مراسمى بىروح و بىهدف تبديل گردد، ما نيز با شما هم آواييم كه چنان مراسمى فاقد ارزش و جهت صحيح است. جالب اينجا است كه خود حضرت رضا (علیه السلام) كه در سؤال اشاره شده به هنگام ورود به ايران شديداً مورد استقبال قرار مىگرفتند و مثلًا در نيشابور صدها هزار نفر از آن حضرت استقبال كردند، ليكن نه تنها آن حضرت با اين كار مخالفت نكردند، بلكه از آن تجمع با شكوه در جهت هدايت و ارشاد آنان بهترين بهرهبردارى را كردند.
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سوم تیر 1386ساعت 14:17 توسط مهدی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
جگرم سوخت دلم آتیش گرفت....
چون که خواندم جرج جرداق مسیحی نهج البلاغه رو 200 بارخونده آره دویست بار!!! اما من بچه شیعه مثلا یک بارم نخوندم . کتابی که بعد از قرآن مدعی بلاغتی است که منکر نداره. یا علی بگو تو هم شروع کن... . . اومدین مشهد به ما هم خبر بدین مشتاق دیدار بچه های گل ایران |
| پیوندهای روزانه |
|
آیت الله خامنه ای آیت الله فاضل لنکرانی(ره) آیت الله سیستانی آیت الله مکارم شیرازی آیت الله جوادی آملی آیت الله شهید مطهری آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
بهمن 1387 تیر 1386 |
|
RSS
|