وَ قَالَ علیه السلام:  مَنْ أَسْرَعَ إِلَى النَّاسِ بِمَا يَكْرَهُونَ قَالُوا فِيهِ بِمَا لَا يَعْلَمُونَ

ترجمه

و فرمود:

هر كه به كارى بشتابد، كه مردمش ناخوش دارند، درباره اش آن گويند كه ندانند.

برداشت اول :

این حکمت یک هشدار به حاکمان(مدیران جدید) و رهنمودی برای چگونگی رفتار کردن با زیر دست خود است اگرحاکمی (یا مدیری) دستوری به زیر دست خود بدهد که زیر دست آن کار را دوست ندارد در غیاب حاکم( یامدیر)  سخنانی  درباره حاکم ( یا مدیر) بیان میکند که خودش به آن علم ندارد.به زبان ساده تهمت میزند مثلا : بنزین سهمیه بندی میشه ( به فرض اینکه مردم دوست ندارن ) مردم درباره احمدی نژاد حرفهایی میزنن که خودشون اطلاعات درستی ازش ندارن (مثلا احمدی نژاد با پول بنزین واسه خودش ویلا میخره)

حالا من نمیدونم شما بگین حاکم باید کار درست رو انجام بده یا به خاطر حرفهای مردم کاری که مردم دوست دارن رو انجام بده ؟؟؟ 

برداشت دوم :

این یک هشدار به مردم است که حق حاکم خود را ضایع نکنند و در صورتی که حاکم دستوری به آنها داد که مخالف میل آنها بود زود قضاوت نکنند و با سخنان خود طوری رفتار نکنند که حاکم را تحت فشار قرار داده تا از تصمیم خود صرف نظر نماید.