البخل عارو الجبن منقصه والفقر یخرس

 الفطن عن حجته والمقل غریب فی بلدته

لغات

عار:هرچیزیکه انسان از آشکار شدن آن ناراحت میشود

الجبن:ترس

منقصه:نقص ، عیب

یخرس:لال میکند

الفطن: انسان زیرک وباهوش

حجته : دلیل ، برهان

المقل: فقیر ، بی چیز

بلدته: محل زندگی

ترجمه

بخل ظاهرشدنش انسان را ناراحت  میکند ، و ترس نقص است ، وفقر انسان زیرک را از بیان

دلیلش باز میدارد ، وفقیر در محل زندگیش غریب است.

 توضیحات

1- بخل دلبستگی به دنیا است که حتی برای خود و خانواده اش خرج نمی کند مبارزه با بخل

 مبارزه عملی می طلبد نه فکری برای اینکه هر انسانی خودش می داند بخل عملی زشت است

 مثلا کسی که بخیل است پسته هایش را یواشکی می خورد تا کسی نفهمد و از آشکار شدن این

 مطلب می ترسد واگر با دستان لرزان از آن پسته ها به بقیه بدهد کم کم حالت بخل از انسان می

 رود ودر آن هنگام انسان از انفاق کردن لذت می برد

2- ترس با احتیاط کردن فرق می کند و همان قدر که ترس بد است کله شقی نیز بد است گاهی

انسان کاری می کند وحساب آن را بر روی نترسیدن می گذارد در حالی که عین حماقت است

3- خداوند دوست ندارد که مومن فقیر باشد

4- انسان فقیر از بیان دلیلش نا توان است در اینجا احتمال زیاد فقر مادی است ولی گاهی یک

 نفر به خاطر نیازش به غیر از مال مجبور به سکوت می شود مانند : کسی که احتیاج دارد که

به تیم ملی دعوت شود واین نیازش مانع از بیان دلیلش بر ضد مربی است پس لال می شود

5- فرد بی پول در شهر خودش غریب است واین عیبی است بزرگ در جامعه اسلامی پس باید

 بیشتر به دیدار او رفت .