وَ قَالَ علیه السلام امْشِ بِدَائِكَ مَا مَشَى بِكَ

لغت

امْشِ:راه برو، همراهی کن 

ترجمه :

وفرمود:تا درد همراه توست تو نيز با او همراهى كن

 توضیحات:

1: حضرت در این حکمت خود قلب افرادی را نشان گرفته که با کوچکترین دردی خودرا زمین گیر می کنند.

 2: شاید هم منظور حضرت کم استفاده کردن از داروها باشد چون در یک روایت که آن را شنیده ام که امام جواد علیه سلام فرمودند دوای نیست که بیماری را به جریان می اندازد (یه چیزی تو همین مایه ها در ضمن روی کلمه شنیدم هم توجه کنید ) .

3: این حدیث هیچ تعارضی ندارد که ما برای رفع بیماری به دکتر رجوع کنیم فقط همین قدر.

 می گویدکه قبل از آنکه درد تو را به بستر ببرد خودت به بستر نرو و خودت را به کوچکترین دردی از کار نیانداز.