کن فی الفتنه کابن اللبون لا ظهر فیرکب ولا ضرع فیحلب

فتنه: آزمایش وابتلا در اینجا کنایه از جنگ است

ابن اللبون : بچه شتری که دو سالش تمام شده و از شیر گرفته اند

ظهر: پشت، پشت حیوان

یرکب: سوار شدن

ضرع: پستان حیوان

یحلب: شیر دادن

ترجمه:

     در زمان فتنه وجنگ مانند بچه شتری باش که نه پشتی برای سواری دارد و نه

 پستانی برای دوشیدن .

 توضیحات

   ۱ـ اين حکمت در زماني است که دو طرف جنگ ودعوا حرف باطل بزنند

اما زماني که يکي از  دو طرف دعوا حق    باشد بايد به کمک او

 شتافت (( کونوا للظالم خصما وللمظلوم عونا))

   ۲ـ پشت داشتن براي سواري کنايه از قدرت بدني است و منظور از شير دادن

 قدرت مالي است که بايد  سعي كنيم در آن زمان به هيچ كدامشان مطرح باشيم تا دو

 طرف فتنه در داخل کردن ما به جز طرفدارانشان طمع نورزند

 3_ اگر بپرسي منظور از فتنه چيه؟

  ميگم هرچيزي كه بتونه توي زندگيت دغدغه ايجاد كنه و تورو مشغول به خودش

 بكنه  و مايه آزمايش تو باشه 

4-  يه سوال يه جواب
تعريف جامعي دربارة كلمة فتنه ذكر كنيد آيا مسئلة آغاجري فتنه است؟

در لغت: فتنه به معناي امتحان، آزمايش و ابتلا است. اين واژه در مجمع البحرين چنين

 آمده است: "فتنت الفضّه والذّهب بالنّار؛ نقره و طلا - براي جدا كردن خالص از

 ناخالص - با آتش ذوب شد"

در تفسير الميزان آمده است: با فتنه چيزي امتحان مي شود. فتنه به امتحان و به لازم

 امتحان كه شدّت و عذاب است و به ضلال و شرك كه سبب عذابند، اطلاق مي شود.

 در قرآن در اين معاني به كار رفته است:

۱-امتحان كردن به سختي، آزمودن به تكاليف سخت: "وكذلك فتنّا بعضهم ببعض".

 2- مبتلا كردن به بلا و فتنه، ‌هلاك كردن: "و لكنّكم فتنتم أنفسكم وارتبتم وغرّتكم الامانيّ".

-3 در آتش سوزاندن، عذاب كردن به آتش: "إنّ الّذين فتنوا المؤمنين والمؤمنات ثمّ

لم يتوبوا فلهم عذاب جهنّم و لهم عذاب الحريق".

4- صدمه زدن و كشتن. در آية 101 سورة نساء به آن اشاره شده است.

5- گمراه كردن و فريفتن و لغزاندن از راه حقّ. آيه 27 سورة اعراف به آن اشاره

كرده است.

6- شكنجه دادن، به رنج انداختن (براي وادار كردن به ترك دين) آية سيزده سورة

 يونس به آن اشاره دارد.

7 -منحرف كردن از چيزي، باز داشتن از پذيرش چيزي. آية 49 مائده به آن اشاره دارد.

 ۵-  فلسفه فتنه از زبان اميرالمومنين

و فرمود(ع) كسى از شما نگويد كه خداوندا پناه مى برم به تو از آزمايش.

زيرا هيچكس نيست مگر آنكه ، به نحوى به آزمايش گرفتار است ، ولى اگر كسى

خواهد كه به خدا پناه جويد، از او بخواهد كه از آزمايشهاى گمراه كننده اش

 پناه دهد. خداى سبحان مى فرمايد ((بدانيد كه داراييها و فرزندان شما وسيله آزمايش

شمايند)) معنى آن است كه خداوند بندگانش را به اموال و اولاد

 مى آزمايد تا معلوم دارد كه چه كسى به روزى او ناخشنود است و چه كسى

خشنود. هر چند، خداوند به آنها از خود آنها آگاهتر است ، ولى براى آن است

 كه كارهاى مستحق ثواب را از كارهايى كه درخور عقاب است معلوم دارد،

 زيرا برخى فرزند پسر را دوست دارند و آنان را از دختر خوش نيايد.

بعضى بارورساختن مال را مى پسندند و از كاهش آن ناخشنودند.

حکمت93